مقدمه :
ظهور منجی بشر در دوران آخرزمان، باوری است قطعی و همگانی. ادیان و شرایع توحیدی و غیرتوحیدی و نیز بعضی از مکاتب بشری، نوید چنین روزی را به پیروان خویش دادهاند. در این میان، اسلام با مبانی قویِ نظری و عملی ، موضوع ظهور را به صورت صحیح تبیین کرده و با راهکارهای مناسب و درخور ، واژه انتظار و منتظرِ مصلح را در میان جوامع اسلامی تبیین کرده است . واژه مهدویّت ومهدی (عج) تبلور فرهنگ انتظار است که همه مسلمین ، اعم از شیعه و اهل سنت در باور داشتِ آن ، اتفاق نظر دارند . از زمان ظهور اسلام ، پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) و صحابه و یاران ایشان، عهدهدار تبیین فرهنگِ مهدویت بودهاند و این رسالت در هر عصری ، میان آنها ادامه پیدا کرده تا دوران غیبت کبرایِ امام زمان (عج) که در این برهه مهم و حساس ، علما و مبلغان دینی مسئولیت تبیین و تثبیت آن را به عهده گرفته و مردم را به فرا رسیدن روزگار ظهور امیدوار میکنند .در عصر آرمان شهر های دروغین ، دریغ ورزیدن از هر تلاشی جهت گسترش و تعمیق فرهنگ مهدویت ، نا بخشودنی است .
ادامه در ادامه مطب
