نـــدایــــــ شــیـعـــــــــــــــه
 
*** the voice of shia ***

اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا

مقدمه :
 ظهور منجی بشر در دوران آخرزمان، باوری است قطعی و همگانی. ادیان و شرایع توحیدی و غیرتوحیدی و نیز بعضی از مکاتب بشری، نوید چنین روزی را به پیروان خویش داده‏اند. در این میان، اسلام با مبانی قویِ نظری و عملی ، موضوع ظهور را به صورت صحیح تبیین کرده و با راهکارهای مناسب و درخور ، واژه انتظار و منتظرِ مصلح را در میان جوامع اسلامی تبیین کرده است . واژه مهدویّت ومهدی (عج) تبلور فرهنگ انتظار است که همه مسلمین ، اعم از شیعه و اهل سنت در باور داشتِ آن ، اتفاق نظر دارند . از زمان ظهور اسلام ، پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) و صحابه و یاران ایشان، عهده‏دار تبیین فرهنگِ مهدویت بوده‏اند و این رسالت در هر عصری ، میان آنها ادامه پیدا کرده تا دوران غیبت کبرایِ امام زمان (عج) که در این برهه مهم و حساس ، علما و مبلغان دینی مسئولیت تبیین و تثبیت آن را به عهده گرفته و مردم را به فرا رسیدن روزگار ظهور امیدوار می‏کنند .در عصر آرمان شهر های دروغین ، دریغ ورزیدن از هر تلاشی جهت گسترش و تعمیق فرهنگ مهدویت ، نا بخشودنی است .

ادامه در ادامه مطب


مقدمه :
 ظهور منجی بشر در دوران آخرزمان، باوری است قطعی و همگانی. ادیان و شرایع توحیدی و غیرتوحیدی و نیز بعضی از مکاتب بشری، نوید چنین روزی را به پیروان خویش داده‏اند. در این میان، اسلام با مبانی قویِ نظری و عملی ، موضوع ظهور را به صورت صحیح تبیین کرده و با راهکارهای مناسب و درخور ، واژه انتظار و منتظرِ مصلح را در میان جوامع اسلامی تبیین کرده است . واژه مهدویّت ومهدی (عج) تبلور فرهنگ انتظار است که همه مسلمین ، اعم از شیعه و اهل سنت در باور داشتِ آن ، اتفاق نظر دارند . از زمان ظهور اسلام ، پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) و صحابه و یاران ایشان، عهده‏دار تبیین فرهنگِ مهدویت بوده‏اند و این رسالت در هر عصری ، میان آنها ادامه پیدا کرده تا دوران غیبت کبرایِ امام زمان (عج) که در این برهه مهم و حساس ، علما و مبلغان دینی مسئولیت تبیین و تثبیت آن را به عهده گرفته و مردم را به فرا رسیدن روزگار ظهور امیدوار می‏کنند .در عصر آرمان شهر های دروغین ، دریغ ورزیدن از هر تلاشی جهت گسترش و تعمیق فرهنگ مهدویت ، نا بخشودنی است .

ولادت حضرت مهدی (عج) :
امام زمان (عج) ازپدری همچون امام حسن عسکری (ع) و مادری گرامی به نام " نرجس" ( که نام دیگر ایشان صیقل و ریحانه و سوسن است ) در نیمه شعبان سال 255 هـ . ق در سامرا پا به عرصه گیتی نهاده و آخرین شاخه سبز علوی را بر تنه دل آرای شجره مبارکه معصومین (ع) رویانید .  


راز نهانی بودن زمان ظهور:
علت مخفی بودن زمان ظهور امام زمان (عج) یکی از مسائل غیبی به شمار می رود که تنها خداوند ، عالم به آن می باشد ، ولی با تفکر و تأمل در این امر، می توان به وجود حکمت هایی در مخفی بودن زمان ظهور ، رسید .
1- تداوم امید: وقتی که زمان ظهور پنهان باشد ، نور امید در دل منتظران همه عصر ها باقی خواهد ماند و با این امید می توانند در برابر سختی های دوران غیبت ایستادگی نمایند . 
2- زمینه سازی ظهور: بدون تردید ، انتظار سازنده و زمینه سازی برای ظهور ، تنها در سایه مخفی بودن زمان ظهور شکل خواهد گرفت زیرا با مشخص شدن زمان ظهور ، کسانی که می دانستند که عصر ظهور را درک نمی کنند ، انگیزه ای برای تحرک و زمینه سازی نخواهند داشت .
3- اجتناب از وقوع انحراف : درصورت معین بودن زمان ظهور ، چنانچه برای مصالحی ، آن امر به تأخیر بیفتد ، چه بسا افرادی در اصل اعتقاد دچار شک و تردید شوند ، همان طوری که در زمان تخلف وعده حضرت موسی (ع) که سی روز ملاقات به چهل روز تبدیل شد و امت اودچار تردید شده و به گوساله پرستی روی آوردند .  

ضرورت بیان نشانه‏های ظهور:
هر مسئله‏ای که اهمیت و مقبولیت عمومی داشته باشد، مخاطرات و تهدیدها نسبت به آن از ناحیه سودجویان و فرصت طلبان بیشتر خواهد شد؛ از جمله این مسائل که دارای شاخصه‏های جهانی و همگانی است ، ظهور منجی عالم بشریت است که به منزله اعتقاد و باور عمومی در همه ادیان مطرح شده است . طبیعی است افرادی که به دنبال منفعت و سودجویی فردی‏اند با آزمندی بسیار و با ظاهر سازی فریبنده به اغفال مردم می‏پردازند تا به نیّت سوء خود برسند. از این رو بیان نشانه‏ها و علایم ظهور ، ضروری است و رهبران و بزرگان دین ، برای جلوگیری از این انحرافها و کج‏رویها و برای حفظ باورهای اصیل مردم ، باید منجی و مصلحِ آخر زمان را با تمام شاخصه‏ها و خصال معرفی نمایند و برای ظهور و قیام او نشانه‏ها و علایمی را بیان کنند تا مردم در تمیز سره از ناسره در تحیر و تردید نمانند . رخدادهایى که بر اساس پیش‏بینى معصومین (ع) درآستانه ظهور منجی عالم بشریت پدید خواهند آمد ، نشانه‏هاى ظهورند0 بیش از 2000 نشانه و علامت برای ظهور آخرین منجی بشریت در کتب حدیث نقل شده است و اگر چه زمان ظهور بر هیچ ‏کس روشن نیست اما ، تحقق این نشانه‏ها نویدبخش نزدیکى ظهور است . از همین رو در روایات و احادیث بسیاری حضرت مهدی(عج) و کیفیت ظهور او، با تمام علایم و نشانه‏ها بیان شده است. در رویکرد کلی و کلان ، می‏توان نشانه‏ها و علایم ظهور امام زمان (عج) را به انواع مختلف تقسیم کرد که به یکایک آنها خواهیم پراخت :

الف) نشانه های عمومی  
آن دسته از نشانه‏ها و علائمی که شاخصه‏های کلی و عمومی دارند یعنی در قالب پدیده خاص ، در برهه خاص و در افراد خاصی متصف می شود و درباره انحرافاتی که در سرزمین های اسلامی وغیره اسلامی منتشر می شود و جامعه بشری به آن آلوده می گردند را خبر می دهند (( علائم عمومی )) نامیده می‏شوند؛ نظیر احادیث و روایاتی که از احوال و اوضاع مردمان آخر زمان خبر می‏دهند و از انحرافات و کج رویهایی که در آن دوره رخ می‏دهد سخن به میان آورده‏اند که در واقع ، نوعی بیان علائم و نشانه‏های ظهور امام زمان (عج) است، امّا در قالب و معیار کلی و عمومی .  
برخی از نشاته های عمومی :
در آن زمان که بدترین زمانهاست مردم 
1- دین خدا را به خاطر دنیا کنار می گذارند.
2- با افراد سفیه و بیخرد دوستی و همنشینی می کنند.
3- مرد ها در تمام اوضاع و احوال با زنان هم عقیده شده و همراهی می کنند
4- خویشاوندی و ارتباط خانوادگی از بین می رود .
5- مدام پیرو هوی و هوسها می شوند.
6- گنه کاری در میان مردم مشاهده می شود.
7- هوی و هوس بسیار و سرگرمی ها متنوع می شود.
8- زنان با مردان خود در کار و تجارت مشارکت می کنند 
9- صدای خوانندگان فاسد همه جا را فرا خواهد گرفت و با خوانندگی
 آنها فساد را توسعه و هوس های مردم را تحریک می کنند و
 مردم مدام به صدای این خوانندگان گوش می دهند.
10- مردم افراد خیانت کار به ناموسشان را افرادی مطمئن می دانند .
11- زنهای هوس باز بر مرکب ها سوار می شوند و در جاده ها می تازند.
12- با سوادان همه فاسد و بی بند و بار می شوند.
14- مردان به زنان ، و زنان به مردان شبیه می شوند 
15- تمام تلاش خود را برای دنیا و هوس های آن صرف می کنند. 
16- لباس هائی از چرم گوسفند بر تن خود می کنند در حالی که 
دلهای آنها همچون گرگ درنده است.
17- آشکارا حجاب را کنار می گذارند و همه لخت و برهنه 
خود را در ملا عام به نمایش می گذارند.
18- هر جا که هیاهو و جنجال است زن ها هم شریک ماجرا و حضور دارند.
19- زن ها به شهوت رانی تمایل بسیار دارند 
20- طلاق زیاد می شود 
21-ربا خواری علنی می شود
22- احترام صاحب مال از مومن بیشتر می شود 
23- اغنیا برای گردش و تفریح به حج می روند ، و طبقه متوسط برای تجارت و فقرا برای خود نمایی و ریا
24- هرکس دین را با رأی و نظر خود توجیه می کند
25- شعائر دین کهنه شده و از بین می رود
از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمودند " هنگامی که بینی ظلم و ستم فراگیر شده - قرآن فراموش گشته و از روی هوی و هوس تفسیر گردیده - افراد با ایمان سکوت اختیار کرده - پیوند خویشاوندی بریده شده - چاپلوسی فراوان گشته - راه های خیر بدون رهرو و راه های شر مورد توجه قرار گرفته - حلال ، حرام شده و حرام مجاز شمرده شده – سرمایه های عظیم در راه خشم خـدا ( و فساد و ابتذال ) صرف گردیده – رشوه خواری در میان کارکنان دولت رایج شده – سرگرمی های ناسالم چنان رواج پیدا کرده که هیچ کس جرأت جلو گیری آن را ندارد – شنیدن حقایق قرآن بر مردم گران آید اما شنیدن باطل سهل و آسان باشد – برای غیر خـدا به حج خانه خـدا بشتابند – مردم سنگدل شوند ( و عواطف بمیرد ) - اگر کسی اقدام به امر به معروف ونهی از منکر کند به او توصیه می کنند که این کار وظیفه تو نیست – هر سال فساد و بدعتی نو پیدا شود ، ( هرگاه دیدی اوضاع مردم اینگونه شده ) مراقب خویش باش و از خـدا نجات و رهایی از این وضع ناهنجار را بخواه (( که فرج نزدیک است )) " 

ب) نشانه های حتمی و غیر حتمی  

1- نشانه های غیر حتمی 
بعضی از نشانه‏های ظهور قبل از ظهور، بطور مشروط رخ می‏دهند؛ یعنی اگر مقتضی آنها موجود و موانع مفقود باشد، تحققشان حتمی خواهد بود. در میان نشانه‏ها و علایم ، آنچه حتمی شمرده شده، جزء محتومیات هستند و غیر از آنها که گروه بسیاری از علایم را تشکیل می‏دهند جزء علایم غیر حتمی شمرده می‏شوند. 
برخی از علائم غیر حتمی :
1- خروج سید خراسانی :
در برخی از روایات اشاره شده که شخصی از قبیله بنی تمیم ، از جانب مشرق برای کمک و یاری امام زمان (عج) قیام می کند ، البته در بعضی از روایات خروج وی را از علائم حتمی دانسته اند . نسبت ایشان به خراسان به این معنا نیست که حتما اهل استان خراسان فعلی باشد ، چون در صدر اسلام ، نسبت دادن به خراسان به مشرق زمین اطلاق می شده است که شامل ایران و سایر مناطق اسلامی متصل به آن است ، می شود . بنابراین شخص خراسانی اهل هر منطقه ای که از ای ن محدوده باشد ، نسبت او به خراسانی صحیح است .

2- خروج سید حسنی :
خروج سید حسنی از نشانه هایی است که در آستانه ظهور حضرت مهدی (عج) رخ می دهد . سید حسنی جوان خوش صورتی است از نسل امام حسن مجتبی (ع) که از طرف دیلم و قزوین خروج می کند و از مکان خود تا کوفه را از لوث وجود ظالمان پاک می کند .
3- خروج شعیب ابن صالح :
شعیب بن صالح جوانی است گندمگون ، لاغر ، با ریش کم پشت ، صاحب بصیرت و یقین که اندکی پیش از ظهور حضرت در میان ایرانیان ظاهر شده و نقش رهبری نظامی را در حرکت ظهور آن حضرت ، ایفا می کند . وی به همراه سید خراسانی که رهبری سیاسی ایرانیان را بر عهده دارد ، پرچم اسلام را به حضرت مهدی (عج) می سپارند و با نیروهای خود در نهضت آن حضرت شرکت می کنند .
برخی روایات وی را اهل سمرقند می دانند ، اما بیشتر روایات می گویند که او اهل ری است و با قبیله بنی تمیم نسبتی دارد و یا این که از یکی از بخش های بنی تمیم به نام " محروم " می باشد و یا این که وی غلامی از بنی تمیم است . 
در خصوص نام او احتمال دارد که جهت حفظ و ایمنی ، نام او مستعار باشد تا وعده الهی تحقق یابد و هم چنین امکان دارد که نام او و نام پدرش مشابه شعیب و صالح و یا به معنای این دو باشد . 
امام رضا (ع) می فرمایند : قبل از ظهور حضرت مهدی (عج) ، سفیانی ، یمانی ، مروانی و شعیب ابن صالح خروج می کنند .
 
4- خروج شیصبانی :
 در لغت معانی مختلفی برای شیصبان آورده اند از جمله : مورچه نر ، لانه مورچگان ، از اسامی شیطان و رهبر گروهی از پریان . مراد از " شیصبانی " در روایات اهل بیت (ع) ، مردی از بنی عباس و یا مردی دشمن اهل بیت است ، زیرا امام معصوم (ع) بنی عباس را به بنی شیصبان تعبیر می کردند . 
 جابر بن جعفی می گوید : از امام باقر (ع) درباره سفیانی و خروج او پرسیدم ، و فرمودند : پس از خروج او ، شیصبانی در کوفه خروج می کند ، آن چنان که یک باره لشکر انبوهی به دور او گرد می آیند ، بسان آب که از چشمه بجوشد .
گفته می شود که منظور از شیصبانی ، طغیان آب فرات از این منطقه است که خانه های کوفه و اطراف آن را می پوشاند ، ولی به نظر می رسد که آن ، یکی از ستمگران باشد که برعراق حکومت می کند و دمار از زندگی شیعیان در می آورد .

5- خسوف و کسوف :
 از نشانه های ظهور ، کسوف ( خورشید گرفتگی ) در نیمه ماه مبارک رمضان و خسوف ( ماه گرفتگی ) در آخر و یا اول همان ماه است . 
امام باقر (ع) می فرمایند : " دو نشانه پیش از قیام مهدی (عج) پدید خواهد آمد که ، از زمان هبوط آدم (ع) در زمین بی سابقه است ، گرفتن خورشید در نیمه ماه رمضان و گرفتن ماه در آخر آن "
کسوف در روزهای نخست و آخر ماه و خسوف در روز های میانی ماه ، از نظرعلمی، طبیعی و عادی است و در طول تاریخ بارها رخ داده است ، ولی خورشید گرفتگی در وسط ماه یا ماه گرفتگی در اول یا آخر ماه ، امری غیرعادی است و رؤیت آن امکان ندارد . البته در خود روایات هم به غیر عادی بودن تحقق این نشانه تصریح شده است . 
به نظر می رسد که وقوع این دو پدیده به صورت غیرعادی به خاطرآن است که اهمیت مسأله ظهور نمایانده شود و مردم از خواب غفلت بیدار شوند و خود را مهیای مشارکت درآن نهضت عظیم سازند .
6- خروج دجـال :
 از نشانه های ظهور ، خروج دجـال است . دجـال فردی است که در آخرالزمان و پیش از قیام حضرت مهدی (عج) خروج می کند و با انجام کارهای شگفت انگیزجمع بسیاری از مردم را می فریبد . وی از همه جا می گذرد و فقط در مکه و مدینه قدم نمی گذارد . بیشتر پیروان او از یهودیان ، زنا زادگان ، عرب های بیابانی ، خوانندگان و نوازندگان هستند . " دجـال " از ریشه " دجـل " به معنای دروغگویِ حیله گراست . در زبان عربی به معنای آب طلا است و به همین علت ، افراد بسیار دروغگو که باطل را حق جلوه می دهند ، دجـال نامیده می شوند . در روایات دجـال ها و دروغگویان فراوانی نام برده شده است . در برخی دوازده و در برخی سی ، شصت و هفتاد دجـال آمده است . از میان این دجـال ها ، فردی که در دروغگویی و حیله گری سرآمد همه ی دجـالان است و فتنه او از همه بزرگتر است ، نشانه ظهور حضرت مهدی (عج) واست .

اطلاعـاتـی در مورد دجـــال :

پـیـشـینـه دجـــــــال :

تاریخچه دجال به قبل ازاسلام برمیگردد و موضوع دجـال ، اختصاص به اسلام ندارد ، بلکه ریشه داستان دجـال را باید در کتاب مقدس مسیحیان جست و جو کرد . در رساله اول یوحنا ، باب 2 ، آیه 22 نوشته شده است : " درغگو کیست ، جز آن که مسیح بودن عیسی را انکار کند ، آن دجـال است که پدر و پسر را انکار می نماید . " در کتاب انجیل نام دجال نیز به میان آمده است از آیات انجیل استفاده میشود که دجال به معنای دروغگو و گمراه کننده است و چنین برداشت میشود که داستان خروج دجال و زنده بودنش در آن زمان هم در بین نصاری شایع بوده و در انتظار خروجش بودهاند . در اسلام نیز سخن از دجال به میان آمده است و روایاتی در این موضوع از فریقین ) سنی و شیعه ( وارد شده است ، که روایات اهل سنت در این باب به مراتب بیشتر از روایاتی است که درمنابع شیعه موجود میباشد و اکثر روایات شیعه نیز در این موضوع برگرفته شده از منابع حدیثی اهل سنت میباشد.

نـام و نـسـب او : 
عده ای گویند که نام دجال ؛ صائد بن صید یا ابن صیاد است ، و برخی مخالف با این امرهستند. دجال را در زبان های انگلیسی و فرانسه " آنتی کریست " نامیده اند که به معنی دشمن و ضد مسیح است .

خصوصیات فردی او : 
دجـال در روایات اسلامی این چنین توصیف شده است : " او دارای قدرت و تأثیر عجیبی است ، چشم راست ندارد و چشم دیگرش دروسط پیشانی اوست و مانند ستاره صبح می درخشد . چیزی در چشم اوست که گویی آمیخته به خون است . داخل دریاها می شود و آفتاب با او می گردد . کوهی از طعام و نهری از آب همیشه با اوست . آسمان به دستور وی باران می بارد و زمین گیاه می رویاند . اختیار گنج های زمین با اوست و مرده را زنده می کند . کلام رسول خدا (ص) دجال چنین توصیف شده است : " او مردی چاق، سرخ روی ، با موی سر مجعد و اعور ( چپ چشم ) است .
عـقـیـده او : 

امیرالمؤمنین علی (ع) می فرماید : " او با صدای بلندی فریاد می زند که بین مشرق و مغرب ، صدایش را جن و انس و شیطان می شنوند (ممکن است این عمل به وسیله رسانه های موجود از قبیل ماهواره ، اینترنت و شبکه های رادیویی صورت بگیرد ( و می گوید: ای دوستان من ! به سوی من آیید. من هستم کسی که آفریده است؟ پس استوار ساخته و مقرر کرده و هدایت نموده است . و مردم را به شرک فرا می خواند و می گوید " انا ربکم الاعلی " یعنی: من پروردگار برتر شما هستم . 
 
مکان خروج : 
امیرالمؤمنین علی (ع) می فرمایند : " او از شهریدر آن سوی ماوراء النهر و قریه ای که معروف به ) یهودیه ) است بیرون می آید " و در روایات دیگر مکانهای مختلفی برایش نقل شده است از جمله : اصفهان ، خراسان ، بجستان 

مـرگ او :

و سرانجام دجـال به دست حضرت عیسی (ع) در کنار دروازه " لد " در منطقه شام به هلاکت می رسد .
رسول خدا (ص) می فرمایند : " دجال در امت من بیرون می شود در چهل روز ، پس خداوند عیسی بن مریم را مأمور می کند، او را طلب می کند و از بین می برد .


البته درباره ی دجـال ، صرف نظر از ویژگی های او ، چند احتمال وجود دارد : 
الف) دجـال ، نام شخص معینی نیست . هرکس که با ادعاهای پوچ و بی اساس و با توسل به حیله گری و نیرنگ ، درصدد فریب مردم باشد ، دجـال است . و بر این اساس  
دجـال های بسیاری وجود داشته و دارند و این که در روایات از دجـال های فراوان ( دوازده ، سی ، شصت و هفتاد ) سخن به میان آمده ، این احتمال را تقویت می کند .
ب) فردی معین و مشخص به عنوان دجـال در دوران غیبت ، با همان ویژگی هایی که برای وی بیان شده است ، خروج می کند و مردم را به انحراف می کشاند .
ج) دجـّـال ، کنایه از کفر جهانی و سیطره ی فرهنگ مادی برهمه جهان است . استکبار به معنای واقعی دجـال است . استکبار خود را قـیّم ملت ها می داند و با تکیه بر ثروت انبوه و قدرت عظیمی که در اختیار دارد ، در همه جای زمین دخالت می کند و همه را به زیر سلطه خویش می آورد .  

البته برخی بر این عقیده هستند که دجـّال همان ماهواره یا شبکه های ماهواره ای است که در دوران ما بسیار فراوان شده است و دیگر کمتر کسی وجود دارد که از این تکنولوژی شوم استفاده نکند . ماهواره با دارا بودن چندین هزار شبکه و چندین میلیون مخاطب ، با حیله گری و دروغگویی سعی در ترویج فساد ، ابتذال و بی بند و باری دارد و برخی از شبکه های آن به صورت تمام وقت غلام حلقه به گوش شیطان هستند و با اخبارهای ساختگی و کذب وشایعه پراکنی از یک سو سعی در ایجاد انحراف بین مردم و تخریب مقام والای انسانیت و از سوی دیگر سعی در تخریب چهره ی اسلام و مسلمین و دوری انسان ها از این مکتب پرگهر و والا را دارد . 

2- نشانه های حتمی

 علایم و نشانه‏هایی که به طور قطع قبل از ظهور حضرت ، رخ خواهند داد و در واقع هیچ گونه قید و شرطی در ایجاد آنها لحاظ نشده است و در مورد آنها احتمال " بداء " وجود ندارد ، " علائم حتمی " نامیده می‏شوند و شاید بتوان گفت که ادعای ظهور قبل از تحقق آنها کذب و دروغ است . خوشبختانه علائم حتمی در روایات اسلامی و از کلام ائمه معصومین (ع) ، به ویژه امام علی (ع) ، امام صادق (ع) و امام باقر (ع) با سند صحیح و به طور دقیق و شفاف بیان شده است که به اختصار پیرامون آن ها بحث خواهیم کرد .
امام صادق (ع) می فرمایند : " پنج نشانه قبل از ظهور حضرت قائم (عج) می باشد : 1- صیحه آسمانی 2- خروج یمانی 3- خسف درسرزمین بیداء 4- خروج سفیانی 5- قتل نفس زکیّه


1- صیحه آسمانی 
منظور از صیحه آسمانی ، صدایی است که در آستانه ظهور حضرت مهدی (عج) از آسمان شنیده می شود و همه مردم آن را می شنوند . در روایات برای صیحه ی آسمانی تعبیر هایی همچون ، " نداء " ، " فزعه " و " صوت " به کار رفته است که این احتمال وجود دارد که آنها سه حادثه جدا از هم باشند که در یک زمان رخ نمی دهند ، بلکه ابتدا صدایی عظیم همه را متوجه خود می کند ( صیحه ) ، به دنبال آن صدایی هولناک ، مردم را به وحشت می اندازد ( فزعه ) ، و آن گاه صدایی از آسمان شنیده می شود که مردم را به سوی حضرت مهدی (عج) فرا می خواند ( نداء ) . 
امام باقر (ع) می فرمایند : " ندا کننده ای از آسمان نام قائم را ندا می کند ، پس هر کس در شرق و غرب است ، آن را می شنود . از وحشت این صدا ، خوابیده ها بیدار ، ایستادگان نشسته و نشستگان بر دو پای خویش می ایستند . رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت بگیرد و ندای وی را اجابت کند ، زیرا صدای نخست ، صدای جبرئیل روح الامین است . آن گاه می فرماید : این صدا در شب جمعه 23 ماه رمضان خواهد بود . در این هیچ شک نکنید و بشنوید و فرمان برید . در آخر روز ، شیطان فریاد می زند که (( فلانی مظلومانه کشته شد )) تا مردم را بفریبد و به شک اندازد . 
و همچنین از امام صادق (ع) در باره ندا آسمانی پرسیدند و ایشان فرمودند : " هر جامعه و مردمی به زبان و فرهنگ خود ، آن ندای آسمانی را می شنود " .
 البته در مورد این که ندای آسمانی را همه ی مردم جهان به زبان خود می شنوند ، دو احتمال وجود دارد : 
اول : شنیدن این ندای آسمانی یرای هر قومی به زبان خودشان ، به صورت معجزه انجام می شود به طوری که همه در آن موقع ، صدا را به زبان خودشان می شنوند .
دوم : ندای آسمانی ، فقط به زبان عربی فصیح باشد و صدایی عظیم در کره زمین پخش شود و فقط کسانی که لغت عربی را می دانند ، این صدا را می شنوند ومعنایش را در همان وقت می فهمند . 
اما کسانی که زبان عربی را به خوبی نمی دانند ، آن ندا را می شنوند ولی معنایش را در آن موقع نمی فهمند ، و به وسیله ی پرس وجو و یا از طریق شبکه های خبری ، رادیو و تلوزیون که این خبر را در چند لحظه و به زبان های مختلف به دنیا مخابره
 می کنند ، متوجه معنای آن شوند . 
البته این نکته این احتمال را تقویت می کند که پیامبر (ص) و امامان (ع) ، هنگامی که با مردم سخن می گفتند ، رعایت سطح فکر مردم را می کردند و در فهم و درک مردم آن دوران ، وسایل ارتباط جمعی که امروزه به فراوانی یافت می شود ، نمی گنجید و نمی فهمیدند که امروزه رسانه ها در انتشار اخبار در کمترین سرعت ممکن ، چه قدرتی دارند .
رجب : ماه هفتم از سال قمری و از ماه های حرام است . بر طبق روایات اتفاقات گوناگونی در این ماه می افتد . امام رضا (ع) می فرمایند : " در ماه رجب ، سه ندا از آسمان طنین می افکند، یکی می گوید :((به هوش باشید که لعنت خدا بر ستمکاران باد )) ، دومی می گوید : (( هان ای مؤمنان ! رستاخیز نزدیک است )) و سومی می گوید : (( خداوند آن گرامی را فرمان ظهور داده است ، پس سخنان او را بشنوید و فرمان او را گردن نهید )) .
 
2- خروج یمانی :  
یمانی شخصی است که در آخرالزمان خروج می کند . دراخبارآخرالزمان وعلائم ظهور حضرت مهدی (عج) مکرر از آن نام برده شده است . امام صادق (ع) فرمودند : " خروج این سه تن ، خراسانی ، سفیانی و یمانی در یک سال و یک ماه و یک روز اتفاق می افتد و درفش یمنی از همه هدات کننده تر است ، زیرا که دعوت به حق می کند " .  
روایات می گوید : یمنی در پی نبرد سفیانی با وی وارد عراق می شود . نیروهای یمنی و ایرانی جهت رویارویی با سفیانی وارد عمل می شوند و از روایات چنین ظاهر می شود که نقش نیروهای یمنی در نبرد با سفیانی ، پشتیبانی از نیروهای ایرانی ( سید خراسانی و شعیب بن صالح ) است . 
خروج یمانی ، 8 ماه قب از ظهور می باشد .


3- خروج سفیانی : می باشد . وی از پلیدترین انسانها با چهره ای وحشتناک ، بور، سرخ روی و زاغ چشم ، سر ستبر و آبله روی می باشد ، و هرگز خدا را نپرستیده است . سفیانی از شام خروج می کند و آن قدر قتل عام می کند ، تا آن جا که شکم زنان را می شکافد و کودکان آن ها را از دم تیغ می گذراند . خباثت ، پلیدی ، قساوت ، سنگدلی و کینه توزی نسبت به اهل بیت (ع) در او نمایان است . او با بی رحمی دست به قتل و غارت و ویران کردن مساجد ، سوزاندن قرآن ها ، مباح کردن محرمات ، جلوگیری از فرائض ، تجویز اعمال ناشایست ، فرمان به نوازندگی و کشتار تمامی کسانی که نام های اهل بیت (ع) را دارند ، می زند .
سفیانی ، عنصر بی بند وبار ، آلوده و پرده دری است که پس از غلبه بر دو گروه مخالف خویش ، به ظاهر پیروز می گردد و آن دو خط مخالف را که رهبری یکی را مردی سرخ روی و دیگری را مردی " ابرص " به عهده دارد ، در هم می کوبد . فضای سیاسی و اجتماعی برای او آماده می شود و او بر منطقه وسیعی که شامل : دمشق ، حمص ، حلب ، اردن ، فلسطین و اسرائیل کنونی است ، مسلط می گردد و یهودیان و عناصر تبهکار و حق ستیز و زنازادگان از او پیروی می کنند و همه این تحولات ظرف شش ماه صورت می پذیرد .
پس از استقرار قدرت و سیطره سفیانی بر سوریه و منطقه وسیعی که نام برده شد ، سپاه گران مرکبی متشکل از 142 هزار نفر سازماندهی می کند و بخشی از آن را به منظور فتح عراق و بخشی دیگر را به سوی حجاز و مدینه منوره ، گسیل می دارد . سپاه 12 هزار نفری او به سوی مدینه می رود تا حضرت مهدی (عج) ، آن اصلاحگر بزرگ جهانی را که خبر ظهورش پخش گردیده ، دستگیر نماید . آنان سه روز در مدینه توقف می کنند و در آن جا دیت به چپاول و جنایت می زنند و پس از آن ، بخش مهم آن 12 هزار نفر ، مدینه را به منظور دستیابی به حضرت مهدی (عج) به قصد مکه ترک می کنند ، چرا که اطلاع می یابند که آن اصلاحگر بزرگ ، از مدینه به مکه رفته است.  
این سپاه تجاوزگر در راه مکه ، به بیابانی می رسند و در آن جا ، زمین به امر خدا همه آن ها را می بلعد و جز دو نفر همه به هلاکت می رسند ، که یکی از آن دو نفر به سوی حضرت مهدی (عج) می رود تا بشارت نابودی دشمنان حق و عدالت را بدهد و دیگری به سوی سفیانی می رود تا سرنوشت شوم ستونی از سپاه تجاوزکار او را گزارش کند . اما سپاه دیگری که سفیانی به سوی عراق فرستاده بود ، در منطقه ای از اطراف نجف که " روحاء " نام دارد پیاده می شود و ده ها هزار نفر از آنان برای اشغال نجف و کوفه حرکت می کنند . 

ازنظر زمانی ، اولین نشانه حتمی که قبل از نشانه های دیگر تحقق می یابد ، و فرا رسیدن موعود تورات و انجیل و زبور و قرآن را نوید می دهد، خروج سفیانی می باشد. " عثمان ابن عنبسه " از نسل ابوسفیان و از نسب بنی امیه و از بطن هند جگرخوار  
روز عیدی از اعیلاد اسلامی ، تجاوز خویش را به این دو شهر آغاز می کنند و سر راه خود با ستونی از مدافعان که از بغداد می رسد درگیر می شوند و میان این ده ها هزار نفر مدافع عراقی و سپاه سفیلنی ، جنگ وحشتناکی رخ می دهد که البته سپاه سفیانی ، پیروز می شود و کوفه را به اشغال خود در می آورد و در آن جا سخت به کشتار وسیع غیر نظامیان ، جاری ساختن سیلاب خون از بیگناهان ، بر پا ساختن چوبه های دار بی شمار و به اسارت بردن زنان و دختران ، دست می زند . مردی برای دفاع از کوفه و حقوق مردم آن به پا می خیزد و انقلابی به راه می اندازد ، اما کشته می شود . 
سرانجام این بخش از سپاه سفیانی به سوی شام بر می گردد ، اما گروهی از کوفه و گروهی به فرماندهی " سید هاشمی " و گروهی به فرماندهی سید پروا پیشه " یمنی " ، سپاه 100هزار نفری سفیانی را تعقیب می کنند و طی جنگ خونین میان راه عراق و شام همه را در هم می کوبند و انبوهی اسیر و غنایم جنگی ، بدست می آورند .
اما سرانجام شوم سفیانی و جنبش ارتجاعی او ، بدین گونه پایان می پذیرد که : حضرت مهدی (عج) آن اصلاحگر زمین و زمان پس از ظهور خویش ، از مکه به تدریج به کوفه می رسد و پس از استقرار عدالت در حجاز و عراق و دمشق ، قلمرو سیطره ظالمانه سفیانی را هدف قرار می دهد . در حرکت اصلاحی حضرت به سوی شام ، انبوهی از حق طلبان به او می پیوندند و سفیانی نیز در " رمله " ، شمال شرقی فلسطین و قدس برای شرارت آماده می شود . 
لحظات رویارویی دو سپاه حق و باطل و عدل و بیداد ، فرا می رسد ، گروه هایی از سپاه سفیانی ، قرارگاه خویش را رها کرده و به لشکر حق می پیوندند و گروهی نیز به سپاه سفیانی ملحق می شوند . شرایط برای یک پیکار بزرگ و سرنوشت ساز آماده است . سفیانی با دریافت گزارش رسیدن حق و آمدن حضرت مهدی (عج) از عراق به شام و فلسطین ، خود را با همه قدرت و امکانات آماده رویارویی و دیدار می کند و بنا به روایتی از امام باقر (ع) می گوید : 
(( اخرجوا الیّ ابن عمّی ! )) 
( به اعتبار این که از نسل بنی امیّه است و آنان خود را پسر عمو های بنی هاشم می پندارند . )
یعنی : عمو زاده ام را نزد من بیاورید . پس از آن که رویاروی یکدیگر قرار می گیرند و حضرت مهدی (عج) ، سفیانی را برای گفتگو به حضور می پذیرد و آن گفتگو به بیعت سفیانی با حضرت مهدی (عج) می انجامد ، سفیانی از قرارگاه حضرت به سوی سپاه خویش باز می گردد که سران سپاهش می پرسند : چه کردی ؟ و پاسخ می دهد : " من در برابر منطق پولادین و موضع به حق حضرت مهدی (عج) ، اسلام او را پذیرفتم و به راه و رسم او گردن نهادم و با او دست بیعت دادم و از گذشته سیاه خویش ، ندامت کردم " ، سران سپاه او می گویند : " زشت باد رأی تو ! در شرایطی که خلیفه ای بلامانع و پراقتدار به سوی حضرت مهدی (عج) رفتی ، اینک بر خطّ اطاعت او گردن نهاده ، بازگشته ای ؟ " و سفیانی از پیمان خویش دست کشیده و بیعت خود با حجّت خدا و خلیفه راستین او را می شکند و به تشویق سران سپاه تجاوزکار خود ، برای پیکار با حق و عدالت آماده می شود . 
سحرگاه یکی از روزها ، پیکار نهایی حق و باطل آغاز می گردد و خداوند پس از نبردی خونبار مین دو سپاه ، حجّت خدا و یاران حق گرای او را پیروزی کامل می بخشد و آنان ، سپاه حق ستیز سفیانی را به طور کامل نابود می سازند .
به روایتی ، سفیانی پس از دستگیری به دستور حضرت مهدی (عج) در دروازه بیت المقدس کشته می شود . 

4- خسف بیداء :
" خسف " به معنای فرو رفتن و پنهان شدن است ، و " بیداء " نام سرزمینی پهناور و دشت شن زاری است که در میان مکه و مدینه واقع شده است و همان مکانی است که سپاه سفیانی بعد از قتل و غارت مدینه منوره ، هنگامی که برای جنگ با حضرت مهدی (عج) به سوی مکه معظّمه حرکت می کنند ، در آن فرو می روند . سفیانی لشکر خود را به سوی مدینه گسیل می دارد ، و در آن جا جنایاتی بسیار شدیدتر از (( فاجعه حرّه )) را مرتکب می شوند ، وپس از خروج از مدینه چون به سرزمین بیداء می رسند جبرئیل امین فریاد بر می آورد که : " ای سرزمین بیداء ، این گروه ستمگر را در کام خود فرو ببر " پس سرزمین بیداء دهان باز می کند ، و همه افراد لشگر سفیانی را به جز دو تن ، در کام خود فرو می برد .
خسف بیداء ، حدود یک ماه پس از ندای آسمانی و ظهور واقع می شود .

5- قتل نفس زکیّه : 
پنجمین و آخرین نشانه از نشانه های حتمی ظهور قائم آل محمد (ص) ، قتل جوان بی گناهی به نام " محمّد " ملقب به نفس زکیّه است که در مورد نسب ایشان ، اختلاف وجود دارد ، گفته شده ، او حسنی است یا حسینی ، و این اختلاف در نسب بعد از اینکه ثابت گردید که از خاندان رسول خدا (ص) می باشد ، ضرری ندارد . 
امام باقر (ع) می فرمایند : " حضرت قائم (عج) به یکی از یارانش می فرمایند : به سوی اهل مکه برو ، وبه آنها بگو که من فرستاده مهدی (عج) هستم .  
او می آید و می گوید : (( ما اهل بیت ، رحمت و معدن رسالت و خلافتیم ، ما ذریّه پیامبر و از تبار پیامبرانیم ، ما مورد ستم واقع شدیم ، ما پایمال ومنکوب شدیم ، از روزی که پیامبر اکرم (ص) رحلت کرده ، تا به امروز حقّ ما گرفته شده ، ما از شما یاری می طلبیم ، ما را یاری کنید . ))
هنگامی که آن جوان این پیام را ابلاغ می کند ، به سویش حمله می برند و در میان رکن و مقام سر از تنش جدا می کنند ، او نفس زکیّه است " 
هنگامی که نفس زکیّه مظلومانه به شهادت می رسد ، ساکنان زمین و آسمان بر قاتلان او خشم می گیرند .
قتل نفس زکیّه سه ماه و دو روز پس از ظهور در روز 25 ذیحجه به وقوع می پیوندد و قیام جهانی حجّت خدا حضرت مهدی (عج) ، 15 روز پس از قتل نفس زکیّه صورت می گیرد . 


ج : علائم با فاصله و بی‏ فاصله

1- نشانه‏های نزدیک به ظهور: 
در بعضی از روایات، تصریح شده که بعضی از علائم در سال ظهور امام زمان (عج) ، رخ می‏دهند ؛ یعنی قبل از ظهور و در آستانه قیام حضرت مهدی (عج) ، این نشانه‏ها یکی پس از دیگری پدیدار شده ، و به ظهور امام زمان (عج) منتهی می‏شود.  



2- علائمی که با ظهور، فاصله زمانی دارند : 
بعضی از نشانه‏ها و علایم در بستر تاریخ با فاصله بسیاری با وقت ظهور تحقق می‏یابد؛ حتی بعضی از آنها قبل از تولد امام زمان رخ می‏نمایند و بعضی بعد از تولد و قبل از ظهور با فاصله زیاد، تحقق پیدا کرده و خواهند کرد؛ چنان که شماری از آنها، همچون از هم گسستن بنی امیه و بنی عباس، خروج ابومسلم خراسانی، اختلاف بین مسلمانان ، اشغال منطقه جزیره توسط ترک ها ، بسته شدن پل بر روی دجله و... اتفاق افتاده است. 


  والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
  مـحمـد مشهـدی 
  7/6/1389



منابع : 
فرهنگ الفبایی مهدویت – موعـود نامه – مجتبی تونه ای 
حضرت مهدی (عج) از تولد تا بعد از ظهور – سید محمد کاظم قزوینی
آخرین فرمانده ، اولین سرباز – بیت المهدی 
طلیعه ظهور – اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم
کتابهای مبلغان 2 
کتاب احادیث 12 امام
WWW. TEBYAN . IR


نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱۳۸٩/٩/٢٩ توسط مـحمــــد مشهـدی

لوگوی دوستان
لینک دوستان
تمامی حقوق این وبلاگ برای نـــدایــــــ شــیـعـــــــــــــــه محفوظ و انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد.