از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) روایت شده است: «لِکُلِّ شَىْء عَرُوسٌ وَ عَرُوسُ الْقُرآنِ سُورَةُ الرَّحْمن; براى هر چیزى عروسى است و عروس قرآن، سوره رحمن است.»
هم چنین این سوره به طور کلى، بیانگر نعمت هاى مادّى و معنوى خداوند است که بر بندگان ارزانى داشته است; از طرفى، تکرار آیه «فبأىّ ءَالاء ربّکما تُکذّبان» در مقطع هاى کوتاه، آهنگ جالب و زیبایى به سوره داده و این آهنگ، وقتى با محتواى آیات ]بیان نعمت هاى خدا[ آمیخته شود، جاذبه بیشترى پیدا مى کند; به همین جهت آن را عروس قرآن مى گویند. سوره مبارک «یس» را قلب قرآن مى گویند; زیرا در حدیثى از رسول اکرم(صلى الله علیه وآله) نقل شده است: «هر چیزى قلبى دارد و قلب قرآن، سوره یس است». شاید مطالب موجود در این سوره و اهمیت آنها که شامل مهم ترین و حیاتى ترین مسائل اسلامى است، موجب شده است که سوره یاسین به مثابه قلب قرآن تلقى شود. این سوره بخشى از اصول اعتقادات هم چون: «توحید»، «نبوت» و «معاد» را بازگو مى کند; بنابراین، سوره شأنى عظیم دارد; هم از جهت اصول یاد شده و هم از سوى شاخه هاى متفرع بر آنها. شاید نیز از این رو باشد که در روایات شیعى و سنى، «قلب» قرآن نام برده شده است.
